Deze website heb ik opgezet vanwege mijn jarenlange ( decennialange!) strijd met de overgang en alle daaraan gekoppelde verschijnselen. Hier wil ik een vrouwwaardig forum bieden voor alle vragen, twijfels, woede, wanhoop en verdriet waarmee dit gepaard kan gaan. Maar laat ik eerst mijn verhaal vertellen. Mijn naam is Anne 58 jaar en ik ben in de overgang geweest sinds mijn veertigste. Toen begonnen de eerste verschijnselen. Hoewel ik een fijne huisarts heb, heeft deze niet adequaat gereageerd en me bijvoorbeeld naar een Overgangsverpleegkundige doorverwezen. Op eigen titel ( en kosten! ) volgde ik dus diverse therapieën, die eigenlijk ook geen definitief soelaas brachten. Mijn klachten waren legio: depressief, vermoeid, pijn in mijn botten en -het grootste taboe wat ik hier vooral hoop te doorbreken- geen zin in seks. Zelfs aanraken was teveel! 

Zodoende -en dat is een ander taboe wat ik hier graag wil doorbreken- leed mijn partner daar ook heel erg onder. Hij kon me gedurende lange tijd ( 10 jaar ) , in toenemende mate, niet meer bereiken. Niet alleen fysiek, maar ook emotioneel in een echte hartverbinding. Woorden helpen op een gegeven moment niet meer en hij verwijderde zich van mij. Sloot zijn hart om de pijn van het gemis niet meer te hoeven voelen. De partners worden in dit verhaal net zo gauw vergeten, als de partners van een ernstig dan wel chronisch zieke. Onterecht vind ik. 

En hoewel ik het zag en ook kon voelen hoe hij van me weg dreef ,kon ik er niks aan doen. Ik kon niet meer bij mijn gevoel, leek gevangen in een onwillig, verstard lichaam. Een lichaam wat allengs zwaarder, lelijker en ouder leek te worden. Met alle bijbehorende klachten. 

Ik bezocht o.a. de Vrouwenpoli in Boxmeer en kreeg van Dr. Barbara Havenith goede tips wat betreft voedingssupplementen. Ook onderzocht zij mij en vond het vreemd dat ik toch nog bloedingen had, hoewel mijn eierstokken geen activiteit meer vertoonden. De voedingssupplementen die ik nu nog steeds gebruik en waarvan ik veel baat ondervind zijn: vitamine D3 ( voor het behoud van sterke botten) Curcuma met zwarte peper( tegen ontstekingen) vitamine C1000 ( weerstand), magnesium, multivitaminen en mineralen speciaal voor vrouwen. Verder let ik op mijn eten: veel groenten ( vers), mager vlees, veel vis en zoete aardappelen. Ook roerbak , knoflook en fruit ( frambozen voor anti oxydanten). Tegen mijn opvliegers heb ik ook jarenlang sali capsules gebruikt.

Ongeveer drie jaar geleden kwam ik via mijn werk met een voetreflexologe in contact. Ik was ongeveer anderhalf jaar bij haar in behandeling toen ik merkte dat mijn gevoel terug begon te komen. Huiverig, want 1 zwaluw maakt nog geen zomer, vertelde ik mijn partner nog niks. Het onvermijdelijke gebeurde. Door mijn jarenlange 'afwezigheid ' was er plaats gekomen en had hij zijn hart voor iemand anders geopend. Het leek alsof we door een draaideur waren gegaan. Terwijl bij mij alle emoties weer naar binnen tuimelden en ik overliep van warmte en fysieke behoefte, sloot hij zich nu volledig voor mij af.

Het behoeft geen betoog dat dit een heel pijnlijke en verdrietige tijd was. Maar ook een tijd die nodig was. Voor mij dan. Want vanuit dit verdriet en diepgevoelde pijn vervolgde ik verder mijn weg en kwam terug bij mijn eerste en oudste liefdes : dansen en zingen. Ik begon met biodanza ( zo heerlijk om je emoties in een veilige omgeving te kunnen uiten!) en later met zingen. Ik had geen rust meer en wandelde veel alleen. En natuurlijk ging ik door met voetreflex!

Van het verdriet en de stress at ik nauwelijks meer ( ik behoor tot die soort die bij uiterste geluk dan wel ongeluk een knoop in hun maag krijgen...!) en leefde op bananen, water en een enkel pepermuntje. Warm eten was een te verwaarlozen hoeveelheid en daar mijn partner vaak afwezig was in die tijd, beperkte zich dat tot wat roerbak met noedels. Ik viel dus reusachtig af ( ongeveer 15 kilo!) en vond hele delen van mijn kleerkast terug en -benevens mijn gevoel en oudste hobbies- ook mijn eigenliefde. Eindelijk kon ik in de spiegel kijken, naakt en zeggen: "Je bent een kanjer! " Ondanks mijn zwangerschapsstriemen, hangbuikje, spataders en dito getuigen van dit mooie sterke lichaam wat me toch maar een leven lang trouw gediend had. Ik kon eindelijk de schoonheid in en van mezelf zien. De kracht van mijn karakter en de taaiheid van mijn geest. Die zich niet lieten verleiden tot zelf een andere partner zoeken ( hoewel de behoeft heel groot was), niet aan de drank ging, de kroeg indoken of andere onvolwassen ongein uithalen, wat alleen maar extra problemen erbij had veroorzaakt. Ik danste en zong en....last but not least: ik vond in die tijd uit wie mijn echte vriendinnen zijn. Sisters zou ik willen zeggen. Dankzij de app kon ik dag en nacht mijn gal, verdriet, woede en radeloosheid plus wanhoop uiten. En zij antwoordden -ieder naar eigen aard- oprecht, meelevend, integer en wijs. Vooral wijs. Ik had niet geweten wat ik in die meest pijnlijke tijd van mijn leven zonder hen had gemoeten. Ik denk dat het wellicht op sommige momenten behoorlijk fout was gelopen met me...

En dat is precies wat ik hier ook hoop te bereiken; dat vrouwen weten dat ze hier ALTIJD met al hun verhalen, sores en wat dan ook, terecht kunnen. Dat er geen taboes zijn t.a.v. welk onderwerp dan ook. Dat ALLES even welkom is. En dat we -mettertijd- een cirkel van Sisters zullen vormen waarbij alle partners net zo welkom zijn, want ook zij hebben antwoorden en steun nodig.

 

Mijn verhaal vond uiteindelijk na veel strijd, verdriet, therapie en vooral wederzijdse liefde en vergeving een goed einde. Maar ik zie het meer als een begin, een prachtige tweede kans waarop ik niet meer had durven hopen. Ik mag samen oud worden met de liefde van mijn leven.

 

Ik ben me terdege bewust,  dat daar buiten nog vele vrouwen zijn,  die angstig rondtasten in het schimmige en onbekende landschap van de overgang.  Weliswaar op internet alle medische en biologische feiten en feitjes kunnen vinden en allerlei boeken raadplegen ( het meest waardevolle boek in deze was voor mij :   " Alles wat je moet weten over de overgang"  door Saron Petronilla;  bij bol.com nog verkrijgbaar ), maar wellicht verstoken zijn van vriendinnen waarbij ze dit kunnen neerleggen. Ik heb ook heel lang gezwegen vanuit schaamte. Ik dacht echt dat er iets grondig mis was met mij. Dat ik frigide was bijvoorbeeld. Nou; niets is minder waar! 

Voel je welkom met je verhaal!

 

Lieve groet,

 

Anne

 

 

 

Reactie plaatsen

Reacties

Saron
2 jaar geleden

Wat Anne, dat je mijn boek waardevol hebt gevonden. Daar maakt mijn hart een opgewekt hupje van. Lieve groet, Saron Petronilia