(Alle foto's linksonder: internet)

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Lichamelijke klachten waren er legio. Natuurlijk op de eerste plaats de befaamde opvliegers, zodat ik menigmaal in staat zou zijn geweest de kleren van mijn lijf te rukken en in mijn blootje de tuin in te rennen. Ook heb ik ontelbare keren mijn dekbed af gegooid en vervolgens weer bibberend om me heen getrokken. Het zweet liep me , zomer of winter in stralen van mijn lijf. Laagjeskleding was erg handig; een hemd, een lichte pullover en een vest. Kon er altijd wat uit en ook weer aan. In de zomer hetzelfde; behalve als de enig overblijvende optie een bikini was, vanwege het weer. Sali-capsules brachten hierin voelbaar soelaas voor mij.

Inlegkruisjes bleken ware broeinesten van vaginale infecties. Mijn huisarts raadde mij simpele katoenen onderbroeken aan zonder inlegkruisjes. Mijn witte vloed verdween als ook de regelmatig terugkerende infecties. Ook gebruik ik zo min mogelijk zeep in de intieme zone. Alleen maar een natuurzeep om te douchen. 

Mijn borsten werden zwaarder en ik trakteerde mezelf op een aantal goede BH's van een bekend merk. Maar ook kreeg ik van de Vrouwenarts de tip minder vaak een BH te dragen, mijn borsten te masseren met een droge bad-borstel en vooral een natuurlijke deodorant te gebruiken zonder parabenen of andere toevoegingen.

Mijn toch al droge huid werd nog droger en ik begon me aan te wennen na het douchen baby-olie dan wel kokosnootolie te gebruiken. Voor mijn gezicht gebruik ik een voedende dag/nacht natuurcrème. Geen getinte crème maar getint poeder; dat houd beter als je zweet! Net als waterproof mascara e.d.

Voor jeuk en irritatie op de intieme zones, maar ook voor smetplekken waar ik bij warm weer nog weleens last van kon hebben, gebruik ik Sudo-crème . Dit is bij de baby-artikelen te vinden. Verder is lavendelpoeder ook heel fijn ter voorkoming van de smetplekken.

Vanwege tussentijdse bloedingen hield ik toen altijd een extra onderbroek en een aantal tampons in mijn tas. Als ook wat vochtige doekjes speciaal voor de intieme delen.

Voor menstruatiepijn bestond voor mij geen echte goede pijnstiller. Het was alsof ik naar mijn pubertijd terug ging. Er was maar een ding wat een beetje verlichting bracht en dat was languit in bed, met kruik, 2 paracetamols en liefst nog wat warms te drinken. Maar vooral: rust. In die zin moet me hier echt even van het hart dat menig werkgever weinig begrip toont voor werknemers in deze fase van de maand. Ook en vooral als het vrouwen zijn! Onbegrijpelijk!

Het waren heftige bloedingen die ik had en zelfs de grootste maat tampon in combinatie met een mega maandverband, kon het doorlekken vaak nog niet voorkomen!

Op aanraden van de huisarts ging ik daardoor vijf jaar aan de pil. Toch kreeg ik toen nog verschillende tussentijdse bloedingen, die gelukkig iedere keer loos alarm bleken te zijn. Maar het levert wel iedere keer extra stress op. Terwijl ze bij mij iedere keer ook al door extra stress ontstonden.

Al met al geen fase waarin je je lekker in je vel, begeerd dan wel simpelweg evenwichtig kunt voelen. Alles waaraan ik in die tijd vooral behoefte had was rust, koestering, geborgenheid en vooral begrip. Oneindig begrip en een open oor.

Vriendinnen en vrouwelijke collega's speelden daarin voor mij een grote rol. In mijn  familie dan wel die van mijn man, kon ik met mijn verhalen niet terecht. Ik had echt dat stuk (h)erkenning nodig van mede - zusters die aan den lijve hadden ondervonden, wat het betekende in deze fase van je leven te zijn. 

Helaas vond ik ze op dat moment nauwelijks. De enkeling die al eens iets daarover kwijt wilde, had er zelden of nooit in die mate last van als ik zelf. Of alleen bijvoorbeeld de opvliegers of de bloedingen, of de droge huid of wat anders.  Maar nooit dat hele pretpakket  (!) wat mij ongevraagd ten deel was gevallen.

Ook merkte ik dat ik steeds moeilijker mijn plas op kon houden. Ik deed bekkenbodemspier-oefeningen. Bekken kantelen en apart daarvan regelmatig bilspieren aanspannen. En natuurlijk hielpen mijn vele wandelingen en beweging in het algemeen,  weer contrôle over mijn sluitspier te krijgen.

Doordat ik zoveel pijn in mijn gewrichten had, werd ik doorverwezen. Er kwam een vorm van weke delenreuma uit, die nooit echt bewezen is. Achteraf weet ik, dat dit ook zonder twijfel met mijn overgang te maken had. We gingen vaker naar de sauna maar de echte verlichting kwam pas, nadat ik de overtollige kilo's van me af had gelopen, gedanst, gefietst en mijn eetgedrag definitief had aangepast. 

Ook de ontstekingen werden minder nadat ik met Voetreflex en Curcuma ( met zwarte peper) was begonnen. Toch ontsnapte ik niet aan twee operaties en verschillende zeer pijnlijke spuiten. Dit hing samen met aantoonbare artrose en kalkophoping in de gewrichten.